'Ik kan nu mijn eigen klanten kiezen'

Steeds meer zorgwerkers gaan uit loondienst, omdat ze dan meer tijd voor de patiënt hebben. Twee zelfstandigen in de zorg over hun ervaringen.

'Ik krijg heel veel energie uit m'n werk'

‘Sinds januari 2008 ben ik zzp’er in de thuiszorg’, zegt Ineke Hoenderdos (57) van Floor Particuliere Thuiszorg trots. ‘Ik ben helemaal blij. Ik kan mijn eigen klanten kiezen en mijn eigen uren bepalen. Sinds vorig jaar maart werkte ik als freelancer voor een thuiszorgorganisatie. Ik kreeg toen veel meer vrijheid dan ik in loondienst had. Dat vond ik prettig. Maar de organisatie besloot dat het toch handiger was om mensen in loondienst te nemen. Dat wilde ik niet meer en ik had al een paar eigen klanten, dus ben ik mijn eigen bedrijf begonnen.

‘Het is geen vetpot. In loondienst verdiende ik meer. Ik werk 40 uur in de week: 24 uur klantcontacten, 8 uur reistijd, 2 à 3 uur deskundigheidsbevordering en natuurlijk administratie en promotietijd. Ik krijg alleen voor de klantcontacturen betaald. Je moet als zzp’er goed kunnen plannen, je eigen administratie voeren en een commercieel plan maken, hoe je bekend wil worden.

‘De meeste mensen vinden mij via de website. Het zijn vaak kinderen van mensen die zorg nodig hebben. Die zoeken dan op internet iemand in de buurt.

‘Ik heb nu zoveel meer lol in mijn leven. Heel anders dan wanneer je voor een organisatie werkt en hoep, bij elke cliënt erin en eruit vliegt. Ik word alleen boos als het moeizaam gaat, vooral bij de belastingdienst. Zij moeten een VAR (Verklaring Arbeidsrelatie, red.) afgeven omdat je anders niet door een thuiszorgorganisatie ingehuurd kunt worden. Maar daar doen ze heel moeilijk over.

‘Van nature ben ik niet zo vrolijk, maar ik krijg heel veel energie uit m’n werk. Ik vind het geweldig dat ik rustig de tijd kan nemen voor een dementerende cliënt. Ik zie ze ook vaak, want ik zorg graag voor hetzelfde gezicht. Juist voor die mensen is het zo belangrijk om ze op de juiste manier te benaderen.’

'Ik verdien meer, maar ik werk ook meer.'

Heerlijk, vindt Vidroh van de Wetering (48) het, ‘om niet langer de onzin van een hele laag managers te hoeven aanhoren, die om de vijf jaar het wiel heruitvinden’.

Van de Wetering begon 5,5 jaar geleden voor zichzelf. Daarvoor werkte hij als verpleger in zuidelijk Afrika en Schotland, en op de afdeling interne geneeskunde van een Nederlands ziekenhuis. ‘Maar dat viel toen niet meer te combineren met de zorg voor mijn kinderen, dus ben ik als afdelingshoofd buiten de kantooruren gaan werken. Ik heb toen ook freelance trainingen en cursussen gegeven.’

Na een tijd begon de praktijk weer te trekken. Maar Van de Wetering wilde de vrijheid die hij als freelance docent had, niet meer opgeven. ‘Ik nam contact op met de personeelsafdelingen van ziekenhuizen en thuiszorginstellingen en heb onderhandeld over een zzp-contract. Maximaal drie dagen in de week vervang ik nu leidinggevenden en wijkverpleegkundigen. Daarnaast werk ik twee dagen per week in de thuiszorg in de omgeving waar ik woon.

‘Ik heb allerlei patiënten. Van kinderen met beademingsapparatuur en net geopereerde volwassenen die wondzorg nodig hebben, tot heel oude mensen met chronische ziektes. Daarom vind ik dit bestaan ook zo leuk.’

Met zijn twee thuiszorgcompagnons deelt Van de Wetering de week op in dagdelen. ‘Op mijn dagen heb ik het druk van ‘s ochtends vroeg tot een uur of één. Daarna volgt meestal een pauze tot kwart over vier, waarna ik normaal weer doorga tot een uur of negen. Maar we nemen weleens elkaars diensten over.’

‘De band met cliënten is veel persoonlijker geworden. Ik luister naar ze, ik zie ze bijna dagelijks, en dan hoor je vroeg of laat toch hun levensverhaal.’ Vakantiegeld, pensioenopbouw en arbeidsongeschiktheidsverzekering: Van de Wetering heeft het allemaal doorberekend in zijn uurtarief.

‘Als basis heb ik het bedrag genomen dat iemand met vergelijkbare leeftijd en ervaring in loondienst verdient. Ik verdien nu wel meer, maar ik werk ook meer dan vroeger. Een werknemer draait gemiddeld 164 uur per maand, ik haal makkelijk de tweehonderd. Ik heb het daar niet moeilijk mee omdat ik zelf mijn tijden bepaal.’

Dit artikel verscheen eerder in VKbanen.

EscenicId: 744273

Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account

Toelichting lezersreacties

Lezersreacties worden geplaatst op de website van VKbanen. Door het insturen van een reactie verleen je impliciet toestemming aan VKbanen je reactie onder vermelding van je naam en functietitel te publiceren op de website. Je reactie zal, indien nodig, worden geredigeerd en ingekort.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties te verwijderen als zij:

• Afwijken van het onderwerp, de stelling of de vraag.
• Beledigend of discriminerend zijn
• Commerciële doeleinden dienen

We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen. Die worden bij de bijdrage geplaatst op de website. Je e-mailadres vermelden we niet. Deze zal door de redactie alleen worden gebruikt om je een vraag te kunnen stellen, bijvoorbeeld bij een oproep om informatie, foto’s, of bij onduidelijkheden in de tekst.

De redactie van VKbanen