Boekje open over dokterspraktijk

Dokters die schrijven over hun praktijk, dat zie je niet zo vaak. Maar voor huisarts in opleiding Steven van de Vijver lijkt schrijven wel zijn tweede natuur. Zijn nieuwste boek, Is dat normaal, dokter?, bevat mooie, grappige en ontroerende verhalen uit de spreekkamer.

De afgelopen twee jaar schreef Van de Vijver wekelijks een column voor het Parool over zijn belevenissen als dokter in Osdorp. Die columns zijn nu gebundeld in Is dat normaal, dokter?

Voor de 33-jarige Van de Vijver is het alweer zijn derde boek. Eerder schreef hij over zijn ervaringen als arts in Congo. Momenteel doet hij onderzoek naar chronische ziekten in de sloppenwijken van Nairobi. Toch is hij in de eerste plaats dokter. ‘Ik ben mateloos geïnteresseerd in mensen.’

Dit is al weer je derde boek. Wat drijft je om zoveel te schrijven?

'Ik ben in de eerste plaats arts maar daarnaast vind ik het leuk om te schrijven. Mijn eerste boek Afrika is Besmettelijk ging over mijn tijd als arts in Congo. Daar had ik erg de behoefte om op papier te reflecteren over wat ik meemaakte. Van al die reflecties heb ik uiteindelijk een boek gemaakt. Samen met mijn uitgever heb ik toen de krant benaderd of ik niet over mijn dokterspraktijk kon schrijven. Het feit dat de praktijk in multicultureel Osdorp lag maakte het extra interessant.'

Waarom zijn er eigenlijk niet meer huisartsen die over hun werk schrijven?

'Die zijn er wel, maar niet zo veel inderdaad. Veel artsen realiseren zich misschien niet hoe bizar de situaties zijn waarin ze terecht komen. De kunst is om je te blijven verwonderen over wat je ziet en het meteen op te schrijven.'

Je hebt geen inleiding geschreven bij je gebundelde columns. Wat is de rode draad?

'Het is in de eerste plaats een ode aan het vak. Het is ontzettend leuk en fascinerend om huisarts te zijn. Ik ben oprecht geïnteresseerd in mensen en dat komt hopelijk in de columns terug. Verder zien dokters ook heel goed welke problemen en zorgen mensen bezighouden. Wij kruipen dagelijks onder de huid van de samenleving. Daar heb ik ook over willen schrijven.'

Je schrijft altijd over bestaande patiënten. Kan dat zomaar?

'Ik gebruikte niet hun echte namen natuurlijk, maar daarnaast veranderde ik ook vaak het geslacht en de leeftijd van de patiënt in de column. Het is opvallend hoe je mensen daarmee meteen al op het verkeerde been zet. Een vrouw over wie ik een keer had geschreven complimenteerde me eens met mijn columns. Ze las ze blijkbaar altijd, maar had niet gemerkt dat ze er zelf in voorkwam.'

Wat is tegenwoordig het belangrijkste voor een beginnende dokter?

'Je moet nieuwsgierig zijn en empathie hebben. Je moet echt geïnteresseerd zijn in mensen. Alleen dan kun je vaak de echte zorgvraag achterhalen. Je bent tegenwoordig bijna een multifunctionele consultant; mensen komen bij je omdat ze eenzaam zijn, omdat ze iets op internet hebben gelezen en daarover bezorgd zijn of omdat ze echt last hebben. Het is heel belangrijk om open en geïnteresseerd te zijn en zo te achterhalen waar een vraag vandaan komt.'

Hoe is om te werken in multiculturele wijk ?

'Boeiend, want daar is de achtergrond van een vraag vaak nog ingewikkelder. Veel Marokkanen geloven bijvoorbeeld dat pijn in de lever wordt veroorzaakt door huwelijksproblemen. Culturele verschillen zijn heel belangrijk in de zorg. Dat merk je alleen al in West-Europa. Als je met een lichamelijk onverklaarbare klacht (LOK) in Nederland naar de dokter gaat, krijg je snel te horen dat stress de oorzaak is. Maar een Duitse arts zal eerder de schuld leggen bij een slechte doorbloeding; terwijl een Fransman juist naar de lever zal wijzen.'

Wat hoop je met dit boek te bereiken?

'Hopelijk gaan veel aankomende huisartsen inspireren. Maar volgens mij legt het boek ook problemen bloot. De zorg kan volgens mij nog veel beter en goedkoper in Nederland. Maar dan moeten we wel veel meer doen aan preventie. Ik krijg genoeg mensen in de spreekkamer met hartklachten. Dan kan ik wel zeggen dat ze gezonder moeten eten of stoppen met roken, maar dat helpt vaak weinig. Ik vind dat de overheid meer bij wet moet regelen, zoals een verbod op de verkoop op frisdranken op scholen en regels voor de maximale hoeveelheid zout in etenswaren. Veel mensen vinden dat misschien betuttelend, maar het is wel effectief beleid.'

Maar moeten we niet meer investeren in voorlichting in plaats van meer regels?

'Zolang bijvoorbeeld saucijzenbroodjes goedkoper zijn dan appels blijft het probleem bestaan. Je moet mensen echt helpen om gezonder te leven. Subsidieer het lidmaatschap van sportclubs, creëer meer recreatieparken en hanteer het rookverbod. Dat scheelt op termijn heel veel doden. De overheid zou zulke verstandige beslissingen moeten nemen, maar de tendens is juist het tegenovergestelde.'

Steven van de Vijver, Is dat normaal, dokter? (Nijgh & Van Ditmar, 2011) ISBN: 9789038893969

Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account. Aanmelden met je LinkedIn Account

Toelichting lezersreacties

Lezersreacties worden geplaatst op de website van VKbanen. Door het insturen van een reactie verleen je impliciet toestemming aan VKbanen je reactie onder vermelding van je naam en functietitel te publiceren op de website. Je reactie zal, indien nodig, worden geredigeerd en ingekort.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties te verwijderen als zij:

• Afwijken van het onderwerp, de stelling of de vraag.
• Beledigend of discriminerend zijn
• Commerciële doeleinden dienen

We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen. Die worden bij de bijdrage geplaatst op de website. Je e-mailadres vermelden we niet. Deze zal door de redactie alleen worden gebruikt om je een vraag te kunnen stellen, bijvoorbeeld bij een oproep om informatie, foto’s, of bij onduidelijkheden in de tekst.

De redactie van VKbanen