'Werken bij de Kijvelanden wordt nooit saai'

'Werken bij de Kijvelanden wordt nooit saai'

Wil jij werken in een dynamisch werkveld dat nooit saai wordt? Forensisch Psychiatrisch Centrum de Kijvelanden breidt uit en is op zoek naar een gedreven DB(B)C consulent voor 36 uur in de week. ... lees verder

Een ode aan de thuiszorg

01/12/2010

Een ode aan de thuiszorg

Vaak ontstaat er in de thuiszorg een hechte band tussen patiënt en verzorger. Dat zorgt voor mooie, inspirerende maar soms ook trieste verhalen, blijkt uit een nieuw fotoboek van Anke Teunissen.

Coördinerend wijkverpleegkundige Jacob Jan Pastoor wil zijn huisbezoek bij mevrouw Vink net afronden, als ze hem aanbiedt om in de kelder een pot pruimen op sap te pakken. ‘Neem maar lekker een pot mee. Ik heb ze in de oorlog ingemaakt. Ik denk niet dat ik er nog aan toekom om ze te eten.’

Het boek Laat mij maar thuis van Anke Teunissen staat er vol mee: prachtige gesprekjes tussen oud en jong. Maar dat is niet het hoofddoel. Het boek is een ‘ode aan de thuiszorg’. In tien (foto-)verhalen maken we kennis met mensen die afhankelijk zijn van de thuiszorg, en hun verzorgers.

Vaak ontstaat er in de thuiszorg een hechte band tussen patiënt en verzorger, zo laat Teunissen zien. Zo portretteert ze mevrouw Offringa, die tot voor kort een middag in de week hulp kreeg van Lana. Mevrouw Offringa zag Lana ‘als een vriendin’ en is zelfs bij haar huwelijk geweest. Maar nu is Lana gestopt en zien ze elkaar niet meer. Ontzettend jammer vindt mevrouw Offringa dat. ‘Ik had toch het idee dat we iets met elkaar hadden.’

Het zijn de levendige scenes zoals deze die Laat mij maar thuis tot een mooi en soms triest boek maken. De interieurs – door Teunissen prachtig in beeld gebracht – brengen je vijftig jaar terug in de tijd. Op een foto zien we mevrouw De Jong breien met behulp van een immense loep. Met Teunissen denk je: ‘waarschijnlijk is ze een van de laatste mensen die nog zo’n prachtig precisiewerkje kunnen maken.’

Triest of niet, je kunt ook geïnspireerd raken door dit boek. Is het niet door de ouderen met hun prachtige verhalen, dan wel door de jongere thuiszorgwerkers. Zo komt kunstenares Eva twee ochtenden in de week langs bij mevrouw Proost. Liever niet om schoon te maken, maar gewoon om samen boodschappen te doen en te kletsen. Eva neemt er de tijd voor, ook buiten kantooruren. ‘Gisteravond was ze heel eenzaam, dan ga ik even bij haar zitten.’

Laat mij maar thuis - Anke Teunissen, 2010, prijs 28,50 euro (Kluwer; ISBN: 978 90 13 056716)


Geef je reactie

Je kan een reactie ingeven op een artikel via jouw LinkedIn account.
We vragen je bij een reactie je voornaam, achternaam en functietitel - die tevens automatisch ingeladen zijn vanuit jouw LinkedIn profiel - in te vullen.

Via onderstaande link kan je inloggen met je LinkedIn account.
Aanmelden met je LinkedIn Account

lezersreacties (1)


04/12/2010 10:04
, Verpleegkundige

Geweldig! Dit is nu de benadering waar ik al jaren voorstander van ben. Eerlijke, mooie, ontroerende, verdrietige maar bovenal echte situaties uit de dagelijkse zorgpraktijk beschrijven. En zo herkenbaar. Mijn zoon van 17 (stoere knul en binnenkort selectieprocedure voor piloot) had nog een financiële aanvulling nodig om zijn reis naar Australië te bekostigen. Hij was zo enthousiast over wat hij meemaakte dat binnen een week twee vrienden en een vriendin ook in de thuiszorg gingen werken. De dagelijkse praktijk is soms mooier dan imagocampagnes ons kunnen vertellen. Gelukkig zal dit fotoboek meehelpen aan het verbeteren van de beeldvorming van de zorg.


zorg banen

Gerelateerde artikelen

Zoek artikel

Nieuws Zorg , Carrièretips Zorg
Services VKbanen Deelsites VKbanen Andere sites van De Persgroep Nederland
© 2012 De Persgroep Nederland. Alle rechten voorbehouden. Lees de gebruiksvoorwaarden.
  • ACAP